I home
      I reisverhalen
      I congo
      I matonge
      I memisa
      I helpende handen
      I flandrien
      I literatuur
      I links
      I contact

Ni Zievere, Trappeuh

Het is toch weer groeien in je rol als rondtrekkende fietser. Je zit met je gedachten nog meer in het veilige thuisland. Dat zal nog wel ruim een maand duren voor ik helemaal los ben. Ondertussen is het devies: kilometers maken. Weg uit het dure en kouder wordende Europa, op naar de zon!

De Fransen hebben nog al eens de reputatie een beetje stuurs en afstandelijk te zijn ten opzichte van toeristen. Maar dat valt bijzonder goed mee. Ik krijg veel aanmoedigingen, vaak gaat het raampje van een passerende auto naar beneden en wordt er ‘Courage’ geroepen, al dan niet vergezeld met het peaceteken. (alsof iedere langharige op een fiets per definitie een hippie is, maar soit). Mooi zijn de momenten als je aan’t kamperen bent en de buren brengen warme quiche en dito vanillepudding. Geloof me dat doet deugd. Zeker de eerste week was het koud en vochtig. Het hele land blijft tot diep in de namiddag gehuld in een allesoverheersende mistnevel. De moedige fietser trekt een eenzaam spoor door deze mistbank.

Frankrijk, dat zijn natuurlijk ook kathedralen met hopen, maar het meeste sympathie heb ik voor hun gigantisch aanbod aan streekproducten: taartjes, kazen, wijnen, foie gras bweuk,… En landbouw, landbouw, jongens toch van Noord naar Zuid rij je in een akker- en plantagedecor. Ik begin te begrijpen waarom de Fransen zoveel verzet aantekenen tegen  landbouwhervormingen bij de Europese Unie. Het zal nochtans moeten willen we verder bouwen aan eerlijke handel.

Ook opvallend, als de mensen horen dat je uit België komt klinkt het van: ‘Ohlala, wat gebeurt daar allemaal, gaan we oorlog krijgen? Is het waar, is het bijna gedaan met België?’ Ik stel ze gerust en zeg dat zoiets nog niet voor morgen zal zijn. Ik refereer naar de Corisicanen en de Basken om de zaak wat uit te leggen. Maar dat lukt niet echt. Slechts één iemand was helemaal mee Eric, een Quebeqois uit Canada en dus Franstalig. Grappig hoe ze daar met dezelfde toestanden te maken hebben. Eric is een stuk in de veertig, schrijver en hij heeft heel zijn hebben en houden verkocht om in Europa toertjes te draaien met, jawel zijn fiets Rosie. Tussen de links vind je zijn blog. Reizen is ontmoeten natuurlijk en er lopen wat paljassen rond hoor, kijk maar naar mezelf om te beginnen. Ander voorbeeld een pedant kereltje van eind in de zestig die bij hoog en laag beweert dat hij Jezus gezien heeft en de hand gedrukt heeft ‘zoals ik nu jouw hand druk’. Sindsdien begrijpt hij het allemaal en hij probeert ook mij het licht te laten zien. Saai, maar goed voor mijn Frans bedenk ik.

Mensen vragen me wel eens of ik het niet moeilijk heb met dit solitair bestaan. Wel, alleen zijn is maar zo saai als je eigen gedachten. Voorlopig valt dat nog goed mee. Je beleeft ook veel plezier aan de kleine gesprekjes met de mensen. Bij de bakker, tijdens een lunchpauze, bij het vragen van de weg,… Was het niet Elchardus die beweerde dat zulke conversaties een dam opwerpen tegen verzuring? Maar toch kijk ik uit naar de hereniging met die andere pedaleur, Daan. Dat zal voor over een week of twee zijn. Eerst nog het gevecht aangaan met de cols in de Pyreneeën. Als ik uit het raampje van mij kamer kijk zie ik de contouren dreigend opdoemen. Dreigend maar ook uitnodigend, want in meerdere opzichten een eerste ‘hoogtepunt’. Ja, er moet toch ergens een masochist schuilen in mij.

Witlof

Jeroen

 
Logboek

9/10: Brussel-Ronqiere: 35km, botenkerkhof, regen

10 /10: Ronqiere-Valencienne: 67km, Hotel Moderne (deadline Belang)

11/10: Valencienne-Amiens: 101 km, John Deer verdeler, grasveldje op industrieterrein

12/10: Amiens-Dangu: 111km, gemeentelijke camping (7euro)

13/10: Dangu-Digny: 121km, bij de wijnboer

14/10: Digny-Nuillé Le Jalais: 88 km, bij de geitenboer (2 binnen – en 1 buitenband nr de kl.)

15/10: Nuillé Le Jalais-Tours: 91km, jeugdherberg

16/10: Tours-Naintry : 89km, gemeentelijk grasveldje

17/10: Naintry-Poitiers : 32km in de gietende regen, jeugdherberg (moeder brengt visakaart)

18/10: Poitiers-Vars: 123km, verlaten bainage

19/10: Vars-Lussac: 117km, in de wijngaard

20/10: Lussac-Sarbazan: 123km, gemeentelijke camping (6euro)

21/10: Sarbazan-Pau: 96km, maison des jeunes travailleurs

22/10: jour de repos à Pau, maison des jeunes travailleurs

23/10: jour de repos à Pau, maison des jeunes travailleurs

Totaal: 1194 km

terug