I home
      I reisverhalen
      I congo
      I matonge
      I memisa
      I helpende handen
      I flandrien
      I literatuur
      I links
      I contact

Laatste loodjes wegen zwaar

Samen met het zuidelijk halfrond blijft ook het asfalt achter me. Een bacchanaal van lateriet, zand en steen. Het blijft dus sleuren trekken en duwen tot het bittere einde. Koning stof zwaait de scepter. Het groen dat de aardeweg omzoomt, kreunt onder een dikke roestbruine laag. Deemoedig het hoofd buigend lijk het struikgewas mee te treuren om de staat van het wegdek. Passerende wagen draperen een stofgordijn rond tweevoeters- en wielers. De weg maakt een knik, een rivier dwarst de N1 tussen Dolisie en Brazaville. Zonder brug wel te verstaan. Kinshasa nadert, maar niet met rasse schreden. De stad wil nog even onbereikbaar blijven. Als de piste verzandt sta ik te voet. Dertig kilometer. Laatste loodjes wegen inderdaad zwaar. Welke sadist verzint dit na 14 000km zeurt het in mijn hoofd. Na het trotseren van de herfstkoude in Frankrijk,  de overwinning op de cols in de Pyreneeën en het droge, bergachtige Spaanse binnenland,  de confrontatie met de leegte van de woestijn, het fijne zand in neus en oren, de Harmattanwind in het nadeel, het waterfestival gecombineerd met onherbergzaam klimmende pistes in de Fouta Djalon, de verzengende hitte in de Sahel, dehydratatie en infecties, na de luchtvochtigheid van Ghana,90%, razend truckverkeer in Nigeria, regenseizoen in Kameroen, door het dicht tropisch woud van Gabon…

Maar uiteindelijk valt ook Kinshasa, na een belegering van negen maanden en tien dagen. Na 14 495 km reiken Matongé Brussel en Matongé Kinshasa elkaar de hand. De ontvangst is overrompelend. De persmeute vuurt een batterij vragen, al dan niet in het luchtledige. De burgemeester laat zoete woorden rollen. De afvaardiging van de Belgische ambassade heeft het over zwangerschappen en geboortes. Het Congolese volkslied mag niet ontbreken en natuurlijk bier. Overvloedig stromend, maar dat doet het elke dag in Congo…

De eerste dagen na aankomst zijn hectisch, de pers eist me op. TV- optreden hier, radio-interview daar. Veel België aan de lijn. 21 juli receptie op de ambassade, hernieuwde kennismaking met Leffe en Duvel. Resultaat: stevige kater, nawalmend van geurig gerstenat, 40 minuten te laat bij Vital Kamerhe, voorzitter van het parlement. Ik krijg toch nog een bronzen kunstwerk. Waarvoor dank.

En nu? Rust doet roesten, maar mag het toch even? Daarna een klein toerke doen in Congo, met de fiets jaja. Rust mag dan roesten maar oude liefde niet. Ik droom over schepen op de Congorivier naar Kisangani. Maar ook van blij weerzien. We zien wel weer...
 

Enkele statistieken

Reistijd : 9 maanden en 10 dagen

Totale afstand :
14 495km

Gemiddelde/dag :
169 fietsdagen met een gemiddelde van 85,77km/dag

Pech onderweg :
- 7 lekke binnenbandeen
-
4 buitenbanden versleten
- 1 kapotte pedaal
-
1 gebroken spaak
- 1 verbogen tandwiel

Langste : 26/12: Ancla Tehica - Barbas: 163km

Kortste: 19/07 : Brazaville - Kinshasa-Matongé 13km

Maximum: 78km/u

Goedkoopste: Guinee Conakry : 1euro = 5155,8 FG

Beste keuken: Gabon

Groenste: Gabon

Natste: Kameroen

Meest Temperamentvol: Nigeria

Beste Muziek:  Burkina Faso

Meest Heuvelachtig: Spanje

Hoogste punt: col de Pierre Saint Martin (1760m)

Vlakste: Westelijke Sahara

Slechtste wegdek: Congo Brazaville

Lekkerste koffie: Guinee
 

terug